دل سنگ تو

آرزوی من اینست که دو روز طولانــــــــی

  در کنار تـــو باشم فـــارغ از پشیمانـــــــــی

آرزوی من اینست یــا شوی فراموشــــــــم

یا که مثل غم هر شب گیرمت در آغوشــــم

آرزوی من اینست که تو مثل یک سایـــــه

سر پنــــــاه من باشی لحظه ی تر گریـــــه

 آرزوی من اینست نرم و عاشـــق وســاده

همسفــر شوی با من در سکوت یک جاده

آرزوی من اینست هستــــی تـو مــن باشم

لحظه های هوشیـاری مستـی تو من باشم

آرزوی من اینست تو غــزال من باشــــی

آرزوی من اینست در شبــی پــر از رویا

پیش مـاه وتــــو باشم لحظه ای لب دریـا

کاش هرگز نمی دیدمت تا امروز غم ندیدنت رابخورم ...

کاش لبخندهایت آنقدر زیبا نبودند که امروز آرزوی

دیدن یک لحظه فقط یک لحظه

از لبخندهای عاشقانه ات را داشته باشم ...

کاش چشمان معصومت به چشمانم خیره نمی شد ...

تا امروز چشمان من به یاد آن لحظه بهانه گیرند و اشک بریزند ...

آن زمان كه خبر مرگ مرا از كسي مي شنوي

                      كاش مي ديدم روي تورا ........

شانه بالا زدندت را بي قيد ، و تكان دادن دستت را

كه مهم نيست زياد ..

و تكان دادن سر را كه عجيب !عاقبت مرد!

كاشكي ميديم

من به خود ميگويم :چه چه كسي باور كرد

جنگل جان مرا آتش عشق تو خاكستر كرد

باز اي الهه ناز با دل من بساز كين غم جان گداز برود زبرم

گر دل من نياسود از گناه تو بود بيا تا زسر گناهت گذرم

باز مي كنم دست ياري به سويت دراز بيا تا غم خود را با راز و نياز ز خاطر ببرم

گر نكند تير خشمت دلم را هدف به خدا همچو مرغ پر شور و شعف به سويت بپرم

آنكه او ز غمت دلتنگت چو من كيست ناز تو بيش از اين بهر چيست

توالهه نازي در بزمم بنشين من تو را وفا دارم بيا كه جز اين نباشد هنرم

اين همه بي وفايي به خدا ندارد ثمر به خدا اگر ازمن نگيري خبر نيابي اثرم

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند
مثل آسمانی که امشب می بارد....
و اینک باران
بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند
و چشمانم را نوازش می دهد
تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم

ميشه از عشق تو گفت ، ميشه با ستاره هاي چشم تو مغرب نو ، مشرق نو برپا كرد.

ميشه از برق نگات خورشيد و خاكستر كرد .

ميشه از گندمياي سر زلفت يه عالم شعر نوشت .

آره از عشق تو ديونگيم عالميه ، آره از عشق تو مردم دائم، آره از عشق تو مردم دائم.

ميشه از عشق تو مرد و ديگه از دست همه راحت شد ، ميشه از عشق تو مرد و از دست تو هم راحت شد.

آره از عشق تو ديونگيم عالميه ، اگراز عشق ميشه قصه نوشت ميشه از عشق تو گفت .

ميشه از عشق تومرد و ديگه از دست همه راحت شد ،‌ميشه از عشق تو مرد و ديگه از دست تو هم راحت شد.

آره از عشق تو ديونگيم عالميه ....

خدایا یاریم کن

پروردگارا!

اين غربت با همه ي دلتنگي هايش ،

      سكوت ها ،خستگي هاودردهايش

                       حضوري پنهان وهميشگي به نام تو داشت.

واين به من صبر داد و آرامم كرد

                        آن گاه مرا ساخت وپرداخت.

حال كه به انتهاي راه رسيده ام

                         به روز اول مي انديشم،

و مي نگرم كه

            تلخ وشيرين،زشت وزيبا

   چه زود گذشت و خاطره شد

                         و اين تويي كه هنوز هستي.

امروز در آخرين روزهاي غربت

                       قريب تو گشته ام

واز غربت به قربت رسيده ام .

پروردگارا!

         از تو مي خواهم كه

                           هرگز غريب درگاه تو نشوم .

پروردگارا!

                زندگي را با تو دوست دارم،

          ونفس را به ياد تو مي كشم،

         وبا تمام وجود مي گويم :

                                       تو را سپاس!

حالا كه مي روي يادت باشد      

                                         به يادت بسپار

دو چشمي كه هرروز غروب

                                      كنار پنجره منتظر مي ماند

وهزار بار ام يجيب مي خواند

                                     تا تو بيايي

ديده به راه تو مي ماند

                                شايد كه بيايي